ua

ua

Tuesday, February 17, 2009

Next Time Passions [2]


Next Time Passions


members :

Vassilis Pneymatikos-vocals.
Elias Papadopoulos-organ.
Makis Petratos-guitar.
Nikos Kalaskanis-guitar.
Yannis Dinos-bass, harmonica.

NTP formed in 1991. Initially the group started by Yannis (Bass guitar), Nikos (Lead Guitar), Elias (Keyboards) and Vasilis (vocals and guitar). Their influences mostly was several Indie - Pop bands of that time and especially those under Sarah Records like St. Christopher, Brighter, Another Sunny Day, and of course Field Mice. In 1992, Makis (Guitar) has joined the group and Vasilis was only he singer since then. After a couple of years when they mostly made live concerts along with other Greek Indie – Pop bands, they recorder “Angel Flower”, a 3 song mini EP that released under the label of “This Happy Feeling” a small independed record company. In the next years, many of their songs such as “Not Here Anymore”, “Feeling So Real”, “Sunday Sore”, “She”, are included in Pop compilations released from various labels around the globe.They used a drum machine.

discography :
* angel flower 7" ep ( this happy feeling 1993 )
* she, 25 bats - 2x1 split 7" with impossible tymes ( elefant 1994 )
* felling so real ( seek refuge from your intolerable situation compilation - garden of delights 1995 )
* untitled ( whirl-wheels compilation - shelflife 1996 )
* sunday sore , feeling so real ( pop secrets compilation - voice 1997 )
* she ( mix ) ( noise compilation - noise 1998 )
* not here any more , sunday sore ( try a little sunshine compilation - pop art 1999 )

For Angel Flower, see that post...
Today, i like to give you some more...
In this file  you'll find :
Sunday Sore & Today [used to be their second
single - fell 06 - but never released],
She's [Mix]
Silent Days Of June & Traveling In Time
[from a sound-check]
and Untitled.

Πολύ καιρό τώρα είχα σκοπό να κάνω αυτό το post, επιτέλους τα κατάφερα...
Λένε οι ίδιοι - σε συνέντευξη τους στο φαvζίν The Thing τεύχος 4 1/2, Δεκέμβρης 1992 . Για την demo κασέτα :"τις ηχογραφήσαμε μόνοι μας μια -μια και είπαμε βέβαια ότι δεν πρέπει να στεκόμαστε στην ποιότητα του ήχου αντί στον ίδιο τον ήχο"
Για τον ήχο και το κοινό : " Ήμαστε ανοιχτοί σ’ οτιδήποτε ήχο και οι ίδιοι έχουμε φοβερά ποικίλα ακούσματα και όπως δε θέλουμε να κριθούμε απ' όσους έχουν τις δήθεν "σκληρές" παρωπίδες και μας απορρίπτουν λόγω ιδεολογίας - έτσι δε θέλουμε και τ' άλλο άκρο που ακούει pop και τρελαίνεται. Αυτοί που πραγματικά μετράνε, που τους θέλουμε να μας κρίνουν, είναι το ουδέτερο κοινό, που ψάχνει, ασχολείται, ζητά ποιότητα άσχετα απ' το που προέρχεται, όχι στα άκρα". Για το ραδιόφωνο : Το ραδιόφωνο, "Δεν το’ χουμε πλησιάσει. Ήδη είπαμε ότι το κοινό είναι φανατισμένο οπότε δεν έχουμε θέση σε εκπομπή με Ελληνικά ανεξάρτητα και όσο για εκπομπές με Βρετανικό ήχο, ξέρεις πολλές τέτοιες".


Ακούγοντας τα τραγούδια τους πάλι τις τελευταίες μέρες , νιώθω παράξενα.
Μια μπάντα που θα μπορούσε να κάνει σχολή,
-ή μήπως έκανε τελικά?- , με ποιότητα και όραμα και αγάπη για αυτό που έκαναν , να μην πάρει ότι πραγματικά της άξιζε?
Γιατί ζούμε στην Ελλάδα ? Γιατί δεν εκτιμούμε σαν ακροατές και φαν αυτούς που πραγματικά αξίζουν? Βλέπουμε τα δικά μας συγκροτήματα με παρωπίδες ? Θεωρούμε ότι οι ξένοι είναι καλύτεροι από εμάς? Και οι εταιρείες τι ρόλο βαράνε ? Βλέπουνε ? Ακούνε ? Και οι άλλοι οι ξένοι πως γίνεται να τρελαίνονται για αυτόν τον ήχο και να ζητάνε τα κομμάτια τους ? Εντάξει σήμερα τα πράγματα δείχνουν να είναι λίγο καλύτερα, και όπως έλεγα σε άλλο προηγούμενο post : Η ιστορία είτε θέλουμε είτε όχι έγραψε...
Πίστη είπαμε και πάθος...
Links

1 This Happy Feeling
2 Myspace
3 tribe4mian
4 shelflife

Υ.Γ. Για να μην γίνομαι κακός με όλους , η μόνη εταιρεία που ενδιαφέρθηκε για την This Happy Feeling ήταν η Wipe Out , η οποία ανέλαβε και την διανομή των singles . Ακόμα και σήμερα, στο mail order της Wipe Out βρίσκετε αν θέλετε ένα - δύο singles της This Happy Feeling.
Όσοι πιστοί...

3 comments:

  1. Γειά χαρά.
    Το ζήτημα της εκτίμησης απο το κατα τόπους κοινό, είναι ενα πρόβλημα που έχουν και οι άλλοι λαοί.
    Στην Ιταλία, το κοινό δεν ασχολείται με τα Ιταλικά συγκροτήματα (μιλάω για τα underground
    σχήματα , οχι τον Eros) και όταν παίζουν σαππόρτ σε κάποιο ξένο, το κοινό τους εχει
    γραμμένους μέχρι να τελειώσουν.
    Οι Ιταλοί, έχουν τρομερή prog rock σκηνή (έχουν απίθανους μουσικούς) αλλά και μέταλ και
    post punk...
    Το ίδιο συμβαίνει και στην Ισπανία και μιλάμε για δύο χώρες με πολύ μεγάλες σκηνές και πάρα πολύ
    αξιόλογες μπάντες.
    Ξέρετε πολλά συγκροτήματα απο την Τουρκία ?
    Οχι φαντάζομαι, αλλά απο αυτη την χώρα με τις πολλές πολιτικές ιδιαιτερότητες έχουν βγεί συγκροτήματα
    garage και ψυχεδελικά που είναι να τρίβεις τα...αυτιά σου.
    Και πόσοι τους ξέρουν ? Εγώ έτυχε γιατί εχω εναν φίλο απο την Πόλη...
    Γνώμη μου λοιπόν είναι πως οι χώρες που ανέφερα, όπως και η Ελλάδα, έχουν μουσικές ταυτότητες
    διαφορετικές και (δυστυχώς) οι ντόπιοι, θεωρούν τα local underground συγκροτήματα "ψώνια" ή fakes.
    Φυσικά αυτό είναι αδικαιολόγητο διότι όλοι θα μπορούσαν να έχουν σκηνές που να εκτιμούνται
    αλλά δεν μπορώ να δώσω καμμιά άλλη εξήγηση.
    Ισως με ιστορικές αναδρομές στις σκηνές των χωρών μας να εκτιμήσουν κάποιοι τις προσπάθειες
    ολων αυτών των ανθρώπων που δεν έτυχε να γουστάρουν το μπουζούκι...
    Τα μέσα έδωσαν στο ελληνικό ροκ μιά χαώδη και ομιχλώδη εικόνα και είναι ώρα να της δώσουμε
    συνοχή γιατί τα πράγματα είναι απλά: Η σκηνή της χώρας ηταν και ίσως είναι, τεράστια.
    Αυτό που της λείπει είναι ο σεβασμός.
    Η ιστορία γράφεται για να μαθαίνεται απο ατομο σε άτομο.
    Οτι δεν γράφεται, χάνεται μεσα στον χρόνο.
    Και παράλειψη αναφοράς σε όλους αυτούς τους μουσικούς και στις προσπάθειές τους, είναι τουλάχιστον κρίμα
    και έγκλημα.
    Συγγνώμη για το μακροσκελές σχόλιο, ίσως φταίει ο καφές.
    Να είστε καλά.

    ReplyDelete
  2. hi george nice trie

    ReplyDelete
  3. kiriaki 20 dekemvri.14 xronia meta ena live-party-night for those days...Next time passions me tous le page.

    all the inocent hearts will never be free

    a boy who couldn't stop dreaming

    ReplyDelete