ua

ua

Friday, October 17, 2008

Τα Πεζοδρόμια της Ντροπής


ΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

Πεφτει η νυχτα κι οι σκιες απο την γκριζα πολη αφαιρουν το χρωμα
μοιαζουν με ξωβεργες βουβες που παγιδεψανε πουλια βαμμενα μ' αιμα .


Στα πεζοδρομια σπαρταρουν φλεβες , κοριτσια και προστατες και ιδρωτας
στον υπνο τους παραμιλουν κοπελες του ερωτα που η νυχτα βρηκε πρωτα .


Τα ματια μενουνε κενα , μα το βαρυ το μακιγιαζ κοσμει το δρομο,
το λεξιλογιο της βρισιας ανακατευεται συχνα μονο με πονο .



Σε καταγωγια σκοτεινα , μεσα στον κορφο της ντροπης και των χρηματων
καμμια βελουδινη στιγμη δεν εχει αρωμα ηθικης ουτε χρωματων .


Εδω πεθαινουν ποιητες , μοναχα οι σκοτεινες μορφες ονομα εχουν ,
μαγαρισμενες επαφες , στης χαραυγης το ασημι , ξερουν , δεν αντεχουν .


Μεσ' το σκοταδι της βροχης , το κουρασμενο τους κορμι , γυμνο στη βια
της Αφροδιτης τα παιδια , πληρωνουν για να πληρωθουν μ' απελπησια .


Καπου αστραφτει ενας σουγιας και ψαχνει σαρκα με το μεταλλο να ενωσει
και στις σακουλες σκουπιδιων , δυο σκυλια ζητουν τροφη που θα τα σωσει .


Με ενα νοημα κρυφο , που κανεις αλλος δεν μπορει ισως να νιωσει
ΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ παρακαλουν τη νυχτα γρηγορα να λιωσει .


"Για την ΚΕΛΛΥ"
Εα Εα Εα Ε !!! Η Γιαγια μας πεθανεεεεεεεε !!!

Design by me

1 comment:

  1. θα ερθει κι εκεινη η στιγμη που θα τα πουμε απο κοντα....οταν ειναι καιρος...σ' ευχαριστω για την αφιερωση...ειναι φορες που μου λειπουν κατι παλιες στιγμες γιατι ξερω καλα πως δεν θα ξαναρθουν ποτε πια....ειναι στο χερι μας να χτισουμε κατι καινουργιο και αληθινο...με αγαπη οσο μπορουμε πιο κοντα στην πργματικη της διασταση...πιο απλα με την αληθινη εννοια της κι αυτο με κανει να αναρωτιεμαι...μπορουμε;

    ReplyDelete