Γκρεμισμένα τείχη

ΓΚΡΕΜΙΣΜΕΝΑ ΤΕΙΧΗ

Κι όταν ξυπνήσω
σαν φευγαλέα ματιά
στηs θάλασσαs το χάδι,

Κι όταν θα νιώσω γύρω μου
βαθύ καρδιάs σημάδι,
θα βρέξει λόγια η σιωπή
στα γκρεμισμένα τείχη,
Θα πλημμυρίσει φωs η φυλακή .

Τα χρόνια παίζουν
ζητώνταs πληροφορίεs
γιά την ηλικία μαs .

Ψιθυρίζουν τιs στιγμέs μαs
και ξεφαντώνουν
στο άκουσμα τηs φωνήs μαs .

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ

Κλειστέs ακίνητεs σιωπέs
από σφιγμένεs αποφάσειs
περνούν αυστηρά
μπροστά από τιs διαμαρτυρίεs του νου
σέρνονταs εθελοντικέs συνταγέs
τηs πηγαίαs ΜΑΛΑΚΙΑΣ μαs .

Λόγια : Kostas

( Σχέδια : Viktor Koen )