ua

ua

Wednesday, October 01, 2008

E


E

Πεφτει σιωπη μεσα στη νυχτα που ανταμωσαμ
Ε
και με τα χειλη μας τ' αστερια τα αγγιξαμΕ
με εμπειριες το κορμι μας το στολισαμΕ
και σμιξαμΕ .



Κοιτω τα ανθη που στον ανεμο δακρυσανΕ
σταξανε ερωτα , ποτε τους δεν μιλησανΕ
τις καταιγιδες με τα συννεφα μοιραζομαι
το αισθανομαι .



Παντοτινες αγαπες , μυγδαλιες π' ανθισανΕ
περλες οι ακτινες απο ηλιους που δε σβησανΕ
κρυπτες ονειρων οι ουρανοι που αγκαλιασαμΕ
και ψαχνομαι .


Μετρω τις χουφτες φεγγαριων που απομεινανΕ
γευομαι κυμματα απο πουλια που στειλαμΕ
ιδρωτα σταζει ο αερας που ανασσαναμΕ
και χανομαι .


Οταν πεθαινουν οι κραυγες αφουγγραζομαστΕ
για σιωπες που μας τυλιγουν δε νοιαζομαστΕ
καποιο κερι απελπησιας θα αναψουμΕ
και μια ψυχη θα καψουμΕ



Μεσ' σε κυψελες αυταπαρνησης κρυφτηκαμΕ
και σε σταυρους απο αγκαθια καρφωθηκαμΕ
τα ονειρα μας στη θαλασσα τα ειπαμΕ
ΓονατισαμΕ


Τρεχουν οι μερες να προδωσουν τα οσα ζησαμΕ
στη διαθηκη μας τα λογια μας ξεφτισανΕ
πλοκαμια μεταλλου μας πονεσαν μας σφιξανΕ
μας πνιξανΕ


Ενα μπαλλετο με αισθησεις το χορεψαμΕ
το καποιο βαρος απ' τις στυσεις το σηκωσαμΕ
πληγες στα εργα που γυρισαμε ανοιξαμΕ
δεν μαθαμΕ



Εδω που τελειωσ' ο χορος αγκαλιαστηκαμΕ
κλεψαμε μνημες απο οσα μας ανηκανΕ
κλεισαν τα ματια στο χαμο που αισθανθηκαμΕ
ΧΑΘΗΚΑΜΕ


Αφιερωμμμμμενο στις δυο γυναικες που αγαπησα πιο πολυ στο μονοτονο
διαβα της ζωης μου

στην ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
και την ΕΥΤΥΧΙΑ

και στον φιλο και αδελφο μου Γιωργακη !!!

KOSTAS

No comments:

Post a Comment