ua

ua

Thursday, March 19, 2015

Η ΠΑΡΑΛΙΑ

     
Δίχως βότσαλα . Ολοστρόγγυλα ζελεδάκια , παστάκια , μπακλαβαδάκια , Σου και  τρίμματα άμμου από τρούφα που ο άνεμος παρασέρνει σκεπάζοντας κοχύλια γεμάτα  πραλίνα .
    Μελένια η θάλασσα .
    Κύματα από αφρισμένο μέλι , γλυκό , παχύρρευστο σαν όνειρο υγρής νύχτας , σκάνε στην παραλία , δίχως ήχο .
    ...Κι όμως όλες τις γλώσσες ομιλούν .
    Απάνωθέ της , σύννεφα από λευκή σαντιγί ευωδιάζουν βανίλια .
  ...Και ρώτησα τα σύννεφα :
   " Για ποίου στρατηλάτη το ένδοξο πεδίο τραβάτε ;"
    ... Και πήρα απάντηση . Όχι από τα σύννεφα .
   Από ένα χαρταετό που έτρεμε στον άνεμο , ζυγιάζοντας το πέταγμά του , χαμένος στις γλυκές μελωδίες μιας γαλάζιας τούρτας φτιαγμένης από ένα μπλε ουράνιο τρούλο ζάχαρης ... Και μου είπε το ζαχαροπλασμένο μυστικό του  :

    " Ένας ποιητής
    νιώθει την ακινησία του συννεφιασμένου ουρανού
    όταν οι στίχοι του
    αδυνατούν να ταξιδέψουν "

    Φύσηξε Μαΐστρος , Μύρισε κανέλα και γαρύφαλλο .

( Αντιγόνη - Κ.Π - Βάλια . Λιώμα σε ένα μπαράκι της Ανάφης , Πάνω από την παραλία του Ρούκουνα )

    Φθαρμένα σκούρα βράχια από "Τίραμι Σου" , μοιράζονται τα γλυκά μυστικά τους με τους νεοσσούς των θαλάσσιων καραμελένιων πουλιών που φωλιάζουν πάνω τους .
    Ζαχαρένιοι λευκοί γλάροι .
    Αρμενίζει αργοτάξιδη η ματιά έως τα κοντινά νησάκια από σοκολάτα .
    Με μαρκαδόρο που στάζει γλυκό του κουταλιού θα σκαλίσω λέξεις πάνω στο ξεχασμένο σου άγλυκο τετράδιο , ένα κομμάτι από το κέικ της ψυχής μου να σου φιλέψω . 

    Γονατίζουν τ΄αστέρια του ουρανού μου επάνω σου στάζοντας νέκταρ .
    Τα χείλη σου δύο ροζ ζαχαρωτά . Μουλιάζω στο σιρόπι μιας μικρής αιωνιότητας κι αναρωτιέμαι , πόσο πιο γλυκό μπορεί να γίνει το σεξ μαζί σου . Κόβω ένα κλαδάκι από μαστιχόδεντρο της Χίου να στο φορέσω βραχιολάκι στο χέρι σου . Ανυπότακτος εραστής της μουσικής , περπατώ πάνω στη λιωμένη κουβερτούρα από το διάβα σου , σε ψάχνω και αφήνω ίχνη από νότες στο σοκολατένιο πεντάγραμμο σου.

    Αναδύεσαι από τη θάλασσα φορώντας ένα ένδυμα στολισμένο με ερωτήσεις . Σινιάλο σου κάνω .
    Γυμνός από απαντήσεις είμαι .
    Σε κάλεσα και το ξέρω θα έρθεις .
    Φοβάμαι όμως ! Τόση γλύκα που μπορεί να χωρέσει ;
    και το μυαλό σου θα την αντέξει ;
    το δικό μου πως θα τη γητέψει ;
    Γλυκιά σωτηρία για εσένα επιθυμώ . Όχι για μένα .


    Ξεδιπλώνω το βλέμμα μου και θωρώ μια σκιά . Μας πλησιάζει φως μου . Κλέφτης είναι . Κλέφτης !. Αντιστέκομαι , παλεύω , δεν θα τον αφήσω να κλέψει τις  γλυκές στιγμές μας .
    
    Βγες από τη θάλασσα κι έλα να με βρεις στην παραλία . Εκεί που όλα άρχισαν .
    Στο Τίποτα και στο Παντού .
    Στο Μέσα και στο Έξω .
    Στο Πριν και στο Μετά .
    Εκεί που τίποτα δεν έγινε , εκεί που πρωτογνωριστήκαμε , φοβισμένοι Εραστές της άγνοιας . Εχθροί τώρα , επιλογή σου είναι . Όχι δική μου .
    Βγες από τη θάλασσα .
    στο μυαλό μου κύματα θεριεύουν .
    Κάποτε . Τότε . Πότε ;


    Κι ήρθες ΕΣΥ .
    κι ήρθε το μέλι να τραγουδήσει ότι θέλει .
    Κι ήρθες ΕΣΥ .
    Κι ήρθε η Αγάπη να μας φιλέψει κάτι
    Κι ήρθε το Τίποτα να ψιθυρίσει τα ανείπωτα
    Κι ήρθες Εσύ .

    Το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου .
    Εκείνο το πιο γλυκό και επώδυνο !!!

( Γράφτηκε πριν ενάμιση μήνα στο σπίτι της φίλης μου Κέλλυς )
( Οι φωτογραφίες είναι από την παραλία του Ρούκουνα - Ανάφη 2012 , όπου και έμεινα εκεί 6 μήνες )

5 comments:

  1. το lebel 'σκατα' που κολλαει ρε συ Κωστακη;
    χαχαχαχαχα

    ReplyDelete
    Replies
    1. @ Βάσω : Τα σκατά κολλάνε παντού ρε Βασούλα μου . Γουμφ !

      Delete
    2. Ενα απο τα καλυτερα γραπτα ποιησης που εχω διαβασει!!!...καθε λεξη και στοιχος τοποθετημένος εκει που πρέπει ετσι οπως πρεπει...μια παινδεσια γλυκιτιτης εξωστρέφειας και συναισθηματων που σε κανουνε παγωτο καιμακι και σε στελνουνε αγκαλια με το υγρο στοιχειο της θαλασσας του Ρούκουνα....τοσο απλα τοσο γλυκα!!!! Μια επιστροφη στην αθωωοτητα τοτε που ειμασταν 5 ετων και πασαλιβομασταν με μερεντα παντου

      Delete
    3. @ lomis : Ευχαριστώ .

      Delete
  2. α πα πα , με λίγωσες και με ζαχάρωσες... Τέλειο!

    ReplyDelete