The Frantic Five - A Go Go At A Cave Near You....

Label: Inka Records
Catalog#: INKA002
Format: CD, Album, Limited Edition
Country: UK
Released: 23 Apr 2007
Genre: Rock
Style: Garage Rock, Psychedelic Rock [discogs]

Tracklist
01 Miss Blue Jeans        
02 Liar Liar (Written By Jim Donna)
03 Don't Tread On Me (Written By  Kit Massengill)
04 Brand New Baby        
05 You Made Me Cry        
06 She Lied        
07 Standing Still        
08 Changing Colors Of Life        
09 I Like Girls        
10 I Can Only Give You Everything        
11 Simposio        
12 I Believe You Were Wrong        
13 There's A Pain        
Notes
Live recordings at various crypts, caves and cellars.
Foldout cardboard cover.
Limited to 500 copies.
Tracks 1 to 5: Recorded live at the House Of Kicks, May 2006.
Track 7: Recorded live at Hydrogios Club, April 2003.
Tracks 6, 8 to 10: Recorded live at Hydrogios Club, October 2004.
Track 11: Recorded live at Milos-Ksilourgio, May 2006.
Tracks 12, 13: Previously Unreleased Studio Versions, April 1998.

 Take it  here

Cd Liner Notes
The Frantic Five were formed in 1994.
They immediately became active and started performing. Imagine in the Kurt Kobain and techno era 5 guys in white shirts and black ties performing real unadulterated 60's garage and eurobeat!!! In 1995, Jens Lindberg came to visit and they recorded 2 tracks lost in oblivion and 10 tracks as a rehearsal.
Time passed, some e.p's were released in and out of the Greek border, and doing wild and fun gigs was the permanent agenda for the cold Greek nights. It was May 1999, and ? And The Mysterians chose the band to open for them. Later on, the same thing happened with the notorious Fuzztones. Their 10" on Misty Lane Records was reviewed several times in magazines, zines, played in radio stations and television. A superb gig followed supporting the Fuzztones and Mark Lindsay during the Greek Psychorama Festival. An invitation to Italy's Festival Beat rushed the boys over the Adriatic Sea establishing their sound abroad. In 2003, the boys gathered in the studio to record their first 12" of sonic pleasure! "A long play with the Frantic V" was what came out (ON STAGE RECORDS). Next year, they invaded Germany in late October for Germans to enjoy some frantic tracks in full volume, screams farfisa and fuzz. For the time being, the boys are recording their second long player. As for future plans, who knows ? The frantic gang might invade your town any moment now, so beware!

Band Members:
Chris Kiriazis: Vocals-Tambourine on tracks 6,7,8,9,10
Kostas Kapetanakis: Guitars, Vocals on track 4,5,12
Manolis Chatzidakis: Bass, Vocals on 3,4
Dr. Organ: Farfisa Organ, Vocals on 1,2
Alex Klimentopoulos: Drums, Vocals on 13
Sakis Kiriazis: Farfisa Organ on 12,13

Chris Kiriazis joined the Frantic Five from 1994 to 2003 / Sakis Kiriazis joined the Frantic Five from 1995 to 2000 / Dr. Organ replaced Sakis Kiriazis in January 2000.

 http://www.franticv.com

New Release Out Now!!!!!
Love Beat, 10" EP (OSR-027) LABEL: ON STAGE

Buy it / Αγοράστε :
http://www.onstagerecords.gr/releases
http://www.wipeout.gr/mailorder/index.php?route=product/product&product_id=348
http://www.anazitisirecords.com/shop/product_info.php?cPath=29&products_id=2623

 * * * * * * *
Δώστε και κάνα ευρουλάκι και αγοράστε το καινούργιο τους EP γιατί το αξίζουν...
Δεν θέλω τσιγκουνιές., εξάλου τα περισσότερα από αυτά που έχουν κυκλοφορήσει, είναι εξαντλημένα.
Συλλογή με live - κυρίως - ηχογραφήσεις και το πάρτυ συνεχίζεται...Κόλημα μεγάλο για μένα η διασκευή στο Liar Liar. Απολαυστικοί όπως πάντα.
Ακούστε και αυτό.
Liar Liar
The Castaways (1965)

ΑΝΤΙ... "ΑΝΤΙ..." Ιρ (eirma 05) Κυκλοφορεί

 

Η Κασσέτα

Η Ειρκτή εξακολουθεί να μας εκπλήσει ευχάριστα.
Αυτή τη φορά οι ανασκαφές της στα σκονισμένα ντουλάπια της δεκαετίας του '80, ανακάλυψαν στις σκονισμένες κασσέτες των ΑΝΤΙ !
Και εγένετο ΑΝΤΙ L.P.
Διαβάστε και ετοιμαστήτε:

Η Ειρκτή περήφανα παρουσιάζει:
Το μουσικό σχήμα των ΑΝΤΙ... και την κυκλοφορία του ομότιτλου μουσικού τους έργου [ΑΝΤΙ... "ΑΝΤΙ..." Ιρ (eirma 05)]

«Είμαστε εδώ για να πούμε ένα ΑΝΤΙ. .0 σ'ένα γερασμένο κόσμο που κοιμάται μακάρια γλείφοντας το μπιμπερό της αδιαφορίας» ΑΝΤΙ... (κάπου, κάπως, κάποτε το 1986)

Πιθανότατα δεν υπήρξε άλλο μουσικό σχήμα που να πρεσβεύσει καλύτερα τον εγχώριο συνθετικό πανκ ήχο από τους ΑΝΤΙ.... Πολύ περισσότερο, συνυπολογίζοντας τόσο TO μοναδικά αποδοσμένο ηχητικό ντελίριο όσο και την απαράμιλλα άμεση επαν-ίσταση που κηρύσσουν οι στίχοι της μπάντας, θα παραδεχόμασταν πως είναι εντελώς ατυχές (αν και τα μέλη τους θα ομολογούσαν ευτυχές) το ότι οι ΑΝΤΙ... δεν αποτελούν κύριο εκπρόσωπο του μινιμαλιστικού ηλεκτρονικού πανκ όχι απλά σε εγχώριο αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Ωστόσο, πάντοτε υπάρχει ο χρόνος αποκατάστασης....ή διαφορετικά της τάξης που στην περίπτωση αυτή σημαίνει αλλότροπης αταξίας...
Προερχόμενοι από τις στάχτες των PPF, γκρουπ διαμορφωμένου στα τέλη του 1981 και με μία μόλις συναυλία στο ενεργητικό του (Ηλιούπολη, 1982), οι ΑΝΤΙ... πρωτοπαρουσίασαν το έργο τους το 1985 στο γνωστό τότε μουσικό άντρο Πήγασος. Μουσική παρέα αποτελούμενη από τρία μέλη (δύο αρμόνια, ένα μπάσο) και ένα drum machine, επιδόθηκαν σε ένα καινοτόμο ηχητικό κράμα πανκ και ηλεκτρονικής μουσικής το οποίο συνοδευόταν από ανάλογη κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά και πολιτισμικά ΑΝΤΙ/δραστική στιχουργία. Ακριβώς αυτοί οι ιδιότυποι συνδυασμοί φρενήρους ηχητικής απόδοσης και στιχουργικής αντίδρασης (από αγνά εφηβικής έως απεγνωσμένα ενήλικης) πλέον η ενίσχυση του αντίκτυπου λόγω χρήσης της εγχώριας παρά μίας ξένης γλώσσας, ήταν που διασφάλισαν στο σχήμα μία ξεχωριστή θέση στο Ελληνικό εναλλακτικό μουσικό στερέωμα. Πέρα από μία σωρία ζωντανών εμφανίσεων, οι ΑΝΤΙ... με απόλυτη συνέπεια στο πνεύμα της ανεξαρτησίας τους, κυκλοφόρησαν μουσικό έργο: δύο κασετών (δικής τους παραγωγής), ενός μισού άλμπουμ (split lp το 1990 μαζί με τα Κοινωνικά Απόβλητα στην εταιρεία Wipe Out!) καθώς και συμμετοχών σε ανάλογες μουσικές συλλογές (π.χ. fragmenta και Συνταγή Αντι-Θανάτου). Όπως φαίνεται, έπρεπε να περάσουν 25 ολόκληρα χρόνια από την εμφάνιση της αρχικής τους δουλειάς (1986) μέχρι να πραγματοποιηθεί η πρώτη κυκλοφορία ολοκληρωμένου έργου του συγκροτήματος σε μορφή βινυλίου. Πιο συγκεκριμένα, το παρόν άλμπουμ το οποίο εκδίδεται σε 500 αριθμημένα αντίτυπα αποτελεί την επανακυκλοφορία της πρώτης κασέτας των ΑΝΤΙ... ωστόσο, με μία μικρή διαφοροποίηση ως προς τα περιλαμβανόμενα τραγούδια καθώς επίσης και τη σειρά των τραγουδιών αυτών. Ειδικότερα, πέρα από τη χωρητική αδυναμία του να συμπεριληφθεί το κομμάτι «ορχηστρικό» (κομμάτι που ας σημειωθεί ότι ως σύνθεση ανήκει στους PPF), στην έκδοση αυτή συμπεριλαμβάνεται ένα ανέκδοτο μέχρι σήμερα μουσικό κομμάτι (Τελευταία Μπύρα) το οποίο όντας φυλαγμένο στο αρχείο της μπάντας ανέμενε την εμφάνιση του  για περισσότερο από δύο δεκαετίες.
Έχουμε λοιπόν, έντεκα διεγερτικές συνθέσεις ηλεκτρονικού πανκ ιδιώματος ενδεδυμένες με λόγια ενημέρωσης, υπενθύμισης, αντίδρασης που πέρα από ρομαντικά ή αφελή παρουσιάζονται αγνά και εσαεί επίκαιρα. Τέλος, σε συμφωνία και με τους μουσικούς πρωτεργάτες της ιστορίας (ΑΝΤΙ...), η επεξεργασία αλλά και η συνολική διαχείριση των κομματιών βασίστηκε στη διάθεση του να αποδοθεί το πνεύμα αλλά και η ατμόσφαιρα των ζωντανών παραστάσεων του συγκροτήματος (η οποία, ας σημειωθεί, ήταν πιο ιλλιγγιώδης και από την αυτή που θα δοκιμάσει ο ακροατής ακούγοντας το κομμάτι Ίλιγγος). Το μοναδικό που απομένει τώρα είναι να ζήσουμε αυτή τη μουσική εμπειρία ευχόμενοι ότι θα την ευχαριστηθείτε το ίδιο έντονα με εμάς.

Η ομάδα της Ειρκτή

Το νέο εξώφυλλο

Άγγελος Σκορδίλης - Στην Ελλάδα Κάτι Φταίει [1992]

Label: Lyra - Cosmic Records
Catalog#: CLP 4004
Format: Vinyl, 12", LP,
Country: Greece
Released: 1992
Genre: Rock
Style: Greek Rock

Tracks
01 - Στην Ελλάδα Κάτι Φταίει
02 - Τριήμερο
03 - Μην Αργείς
04 - Μ' Άφησες Κι Έχω Γιορτή
05 - Money-Money
06 - Άγνωστε Μου Έρωτα
07 - Έλα Μαζί Μας
08 - Σαλώμη Του Δρόμου
09 - Έτσι Απλά
10 - Πόλεμος Για Την Ειρήνη
11 - Η Μπαλλάντα Της Ελλάδας

Mp3@320 & Scans 222 MB
download link: here


ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ «ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ ΑΚΡΟΒΑΤΕΣ»
Άκης Τσαμόπουλος: Drums, percussions • Στέλιος Κεφαλόπουλος: Bass, Backing vocals • Βασίλης Σερεσιώτης: Keyboards • Κωνσταντίνος Κολλάρος: lead, Rhythm quitars, Backing vocals • Άγγελος Σκορδίλης: Lead, Rhythm quitars, Lead Vocal. Ευχαριστούμε τον Θοδωρή Ρέλλο για το Tenor Sax στο «Άγνωστέ μου έρωτα» τους Γιώργο Βελέντζα και Γιώργο Παγιάτη για τη βοήθεια τους στα φωνητικά και τον Βαγγέλη Σπανακάκη, για όλη του την ηθική συμπαράσταση.
Ενορχήστρωση: ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ    ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΤΑΚΗΣ ΜΟΥΖΑΚΗΣ
 
Σημειώσεις από τον Δίσκο :

Οι εποχές αλλάζουν ταχύτατα, οι συνειδήσεις διαβρώνονται ευρύτερα, τα περιθώρια αντίδρασης στενεύουν. Οι «εντός» ευημερούν και οι άλλοι, οι «εκτός» παλεύουν καθημερινά.
Ο Άγγελος Σκορδίλης είναι σίγουρα απ' τις περιπτώσεις «εκτός». Απ' αυτούς που βίωσαν τις πραγματικές Rock καταστάσεις, κρατώντας κάποια ιδανικά δίχως να τα ξεπουλήσουν στου συστήματος «... τα blues».
Στο δίσκο αυτό περνάμε τραγούδια με άποψη, τη δική μας άποψη. Τραγούδια πολιτικά, τραγούδια κοινωνικά, αγνά ερωτικά τραγούδια. Προσοχή στον τίτλο του δίσκου...
Τάκης Μουζάκης
• Το «πόλεμος για την Ειρήνη» ηχογραφήθηκε στο «111 studio» από τον Κώστα Αρνιώτη
• Προγραμματισμοί: Νίκος Τερζής • Φιλική Συμμετοχή: Παιδική χορωδία Νίκαιας
• Το «Έλα μαζί μας» ηχογραφήθηκε στο «ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ» studio από τον Νίκο Παπάζογλου. Ευχαριστούμε τους Θόδωρο Ευαγγελικό Drums και Γιάννη Καρτσιώτη Bass.
Μηχανικός ήχου: Έφη Μπούντάλη • Remix: Πέτρος Κωτσόπουλος • Μακέτα : Αργυρώ Σύριγγα
• Η ηχογράφηση έγινε στο studio “ Omega” από 8-10-1991 έως 16-12-1991



Μέσα από την πολύχρονη πια σχέση μου με τη Μουσική ξεκινώντας πρώτα - πρώτα από τα παιδικά μου χρόνια σαν ακροατής από το τραντζίστορ ή από το τζουγκμπόξ με σαρανταπεντάρια των Beatles και των Stones, του Καζαντζίδη και της Καίτη Γκρέϋ, αργότερα σαν σπουδαστής στο Κρατικό Ωδείο Θεσ/νίκης και παράλληλα στη μεγάλη σχολή του δρόμου, σαν εργάτης μουσικός, φθάνω σήμερα, τραγουδοποιός επώνυμος πια, να διαπιστώνω διάφορα παράξενα, ζώντας σε μια Ελλάδα όπου έχουν εκφυλιστεί και αλλοτριωθεί σχεδόν τα πάντα. Στην υπέρτατη προσπάθεια να διατηρήσω (το κατά δύναμην) καθαρή την συνείδηση μου, νιώθω αναγκασμένος να ξεκαθαρίσω τη θέση μου, όχι για να χτυπήσω το «σύστημα», αλλά τουλάχιστον για να αποτινάξω το φορτίο της συνενοχής, με τους αφέντες και τους χατζηαβάτες του στο από κοινού παιχνίδι. Στο παιχνίδι της φίμωσης φωνών με θέση και άποψη, της αλλοτρίωσης της πολιτιστικής μας ταυτότητας, του αφανισμού και της ίδιας μας της παράδοσης, του εξευτελισμού ιερών εννοιών όπως, ο έρωτας, η φιλία, η ειρήνη, η θρησκεία, η αλήθεια. Νανουρίζοντας επικίνδυνα τη λαϊκή μάζα και ειδικά την άλλοτε πρωτοστατούσα νεολαία, πότε με ανούσια καψουροτράγουδα, και πότε με ροκίζοντα σουξέ με εύπεπτα ρεφραίν, ειδωλοποιώντας με το star-system τους κάποιους ανταρτίσκους, ή λαμέ φρικοαυτόνομους με βιτριναρισμένες κοτσίδες, έτσι ώστε να φαίνεται ότι υπάρχει τάχα και η φωνή που εκφράζει την αντίπερα όχθη. Αυξάνοντας έτσι καθημερινά τον ωχαδελφισμό, την υποτέλεια, τον εφησυχασμό του μέσου Έλληνα και όλο το μικροαστικό μας αλισβερίση. Το σύστημα αναπαράγει τον εαυτό του προβάλλοντας μόνο τους σφουγγοκωλλάριούς του. Προσδοκώ μια Ελλάδα που ξανά θα τραγουδάει δίχως βάρος στην ψυχή, που θα τραγουδάει αυθεντικά αυτά που την εκφράζουν, μια Ελλάδα που θα ξαναβρεί τον ποιητικό-επαναστατικο δυναμισμό της, μια Ελλάδα που θα λέγεται μόνον Ελλάδα.
ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ
Άγγελος Σκορδίλης - Φλεβάρης 1992











Ένα βιογραφικό για τον Άγγελο μπορείτε να διαβάσετε  εδώ   αλλά και  εδώ

* * * * * * *

Περνάει ο καιρός...Όπως είπε και ο φίλος μου ο Μάκης, πέρασε κιόλας ένας μήνας; Ένας μήνας και 3 μέρες πέρασαν από τότε που άφησε τον κόσμο αυτό ο Άγγελος Σκορδίλης. Μέσα σε όλα αυτά που γίνονταν στην χώρα, ο θάνατος του πέρασε στα ψιλά, και λίγοι είταν εκείνοι που είπαν ή έγραψαν κάτι...Ίσως να το είχε και η μοίρα του.
Όσοι τον ήξεραν, μιλάνε για αυτόν με τα καλύτερα λόγια, για έναν άνθρωπο που έζησε - και πέθανε - με ήθος και αξιοπρέπεια. Αυτός ο δίσκος που ανεβάζω σήμερα είναι  για να τιμήσω την μνήμη του, ελάχιστος φόρος τιμής στον άνθρωπο και καλλιτέχνη Σκορδίλη.Καταπληκτικός κιθαρίστας, με blues επιρροές, δείτε και τις σπουδές του, ο Σκορδίλης έκανε τα βιώματα του τραγούδια. Μετά από ένα ψάξιμο στο νετ, δεν είδα πουθενά κάτι δικό του, οπότε ευκαιρία για ένα μικρό δείγμα της μουσικής του αυτή εδώ η ανάρτηση. Κλασικό ροκ και μπαλάντες περιέχονται σ' αυτόν τον δίσκο, και πραγματικά θα'θελα να'ξερα τι θα είχε γίνει αν είχε πει το "Έλα Μαζί Μας" π.χ. ο Παπακωνσταντίνου...
Άσε μη βάζω ιδέες νυχτιάτικα. Όσοι πιστοί ή περίεργοι, δοκιμάστε.

Στίχοι
Στην Ελλάδα Κάτι Φταίει
Στης «κοινότητας» τη δύνη
πνίγεται η ρωμιοσύνη
με κομπίνες, διαφημίσεις
νανουρίσματα και πλύσεις
πάμε να ευρωβολευτούμε
να ευρωνοικοκυρευτούμε
Στην Ελλάδα κάτι φταίει
λεν οι φίλοι Ευρωπαίοι
και μας πάνε με φορείο
απ' το ενενήντα δύο
Στα κλουβιά της μοναξιάς μας
σιγοσβήνει η ανθρωπιά μας
κι η αρχαία ιστορία
στα ευρωπαϊκά ταμεία
ζητιανεύει λίγα μάρκα
να στολίσει κάποια πάρκα.
Ποιητές κι επαναστάτες
έχουν φύγει μετανάστες
τώρα θα 'μαστέ ΟΚΕΥ
Έλληνες και Ευρωπαίοι
μα για να βγουν οι υποχρεώσεις
θα πουλιόμαστε σε δόσεις.

The Frantic Five - Liar Liar [video]

Ένα video που έφτιαξα για το Liar Liar, ενόψει της ανάρτησης του άλμπουμ A Go Go At A Cave Near You....
Σύντομα δικό σας.

Va : Pick and Mix : Delerium Records 1995 Re-Upload on Flac

BANDS AND TRAXS

CD 1 :

1. Moom - The Higher Sun- From "Toot" 5:19 (Delec CD/LP 035)
2. The Aardvarks - Time To Fly- From "Bargain" 5:08 (Delec CD/LP 029)
3. Suicidal Flowers - Ease II- From "Burn Mother Burn" 4:49 (Delec CD/LP 043)
4. Kava Kava - Gil- From "You Can Live Here" 8:02 (Delec CD/LP 024)
5. The Steppes - Cornucopia- From "Gods, Men and Ghosts" 3:05 (Delec CD/LP 039)
6. Sons of Selina - Of The First Water- From "Nour D'Oui" 6:11 (Delec CD/LP 025)
7. Nick Riff - Tribal Elders- From "Cloak Of Immortality" 4:55 (Delec CD/LP 017)
8. Nova Express - Let The Powers- From "Space Khmer" 5:06 (Delec CD 016)
9. Treatment - Dissolving- From "Cipher Caput" 6:35 (Delec CD/LP 026)
10. Kryptasthesie - Watching The Sky- From "Inner Whirl" 4:29 (Delec CD/LP 038)
11. Omnia Opera - Annihilation (Edit)- From "Red Shift" 4:02 (Delec CD/LP 044)
12. Nukli - Inner Days- From "The Time Factory" 5:37 (Delec CD 030)
13. Mandragora - Solstice Song- From "Over The Moon" 7:10 (Delec CD 027)

Take it HERE

MP3 : 320

Flac Part 1

Flac Part 2

CD 2 :

1. Porcupine Tree - Voyage 34 (Remodelled) 12:43 - Exclusive!
2. Dead Flowers - Warmth Within (Chemical Binoculars)- From "Altered State Circus" 10:34 (Delec CD/LP 022)
3. Psychomuzak - The Exstasie- From "The Exstasie" 9:45 (Delec CD 018)
4. Liberation Thru' Hearing - The Root Verses of The Six Bardos- From "Liberation Thru' Hearing" 8:42 (Delec CD 048)
5. Zuvuya - The Goat Faced Girl 4:22 - Exclusive!
6. Electric Orange - Nindia 6:49 - Exclusive!
7. Saddar Bazaar - Arc of Ascent (Part One)- From "The Conference Of The Birds" 5:20 (Delec CD/LP 034)
8. Praise Space Electric - Ornithology / Can You Play... / Ornithology- From "Do You Know How To Play (Mushroom Jazz)?" 4:10 (Delec CD/LP 046)
9. Boris & His Bolshie Balalaika - Purple Haze- From "Psychic Revolution" 3:42 (Delec CD/LP/MC 014)
10. The Incredible Expanding Mindfuck - The Gospel According To The I.E.M.- From "Incredible Expanding Mindfuck" 5:02 (Delec CD 047)

Take HERE

MP3 320



Flac Part 1

Flac Part 2

Franquin : Idees Noires

More info about Ftanquin in this Blog 

Χρήστος Δασκαλόπουλος : Συνέντευξη στο Ποπ & Ροκ [1988]

23 Χρόνια πριν, το Ποπ & Ροκ που κυκλοφορούσε τότε, του Νοεμβρίου, φιλοξενούσε στην στήλη του "Ελληνικό Rock" μια συνέντευξη του Χρήστου Δασκαλόπουλου, που αναφέρεται στα πεπραγμένα της εποχής για την ανεξάρτητη σκηνή και τα συγκροτήματα της. Η συνέντευξη παρουσιάζει ενδιαφέρον ακόμα και σήμερα πιστεύω, διαβάστε την λοιπόν και μεταφερθείτε νοερά στο 1988.
Η συνέντευξη στον Χρήστο Θλιβέρη (ΠΟΠ & ΡΟΚ No 125 – Νοέμβριος 1988)
Σημ.: όποιος θέλει, μπορεί να την κατεβάσει σε μορφή ενός αρχείου text εδώ

Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ:

Όταν ο αρχισυντάκτης ο Κώστας Ζουγρής μου πρότεινε να γράφω κάθε μήνα για την ελληνική σκηνή ένιωσα έκπληξη και ικανοποίηση ταυτόχρονα. Το ίδιο πιστεύω και εσείς. Οι λόγοι είναι γνωστοί... Συνεπώς, οι έπαινοι για την αρχική ιδέα δεν ανήκουν σε μένα. Δεν ξέρω αν όντως υπάρχει ύφεση στη σημερινή ελληνική σκηνή ή ίσως να μη θέλω να το πιστεύω, αυτό θα προσπαθήσουμε να το διαλευκάνουμε. Από αυτή εδώ τη στήλη θα προσπαθήσουμε κάθε μήνα να παρουσιάζουμε τις συναυλίες από τους "Έλληνες καλλιτέχνες, τις νέες αξιόλογες κυκλοφορίες, τα τελευταία νέα καθώς και επαφές με τα μέλη από τα συγκροτήματα. Η πρώτη μας συζήτηση θα είναι με τους Villa 21 στο επόμενο  τεύχος και θα είμαστε σε θέση να συνεχίσουμε τους επόμενους μήνες με τους No Man's Land, τους Next To Nothing, τους Last Drive και τους South Of No North σε πρώτη φάση. Επίσης, αν τύχει θα επιδιώξουμε τη συνάντηση με τους Θεσσαλονικείς Mushrooms και Τρύπες. Η βιωσιμότητα της στήλης να γνωρίζετε ότι θα εξαρτηθεί και από τις δικές σας απόψεις και προτάσεις. Η σημερινή μας συζήτηση γίνεται με τον καταλληλότερο άνθρωπο ίσως που θα μπορούσε να μας εκθέσει μια πλήρη περιγραφή της ελληνικής σκηνής. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος που σκέφτηκα να συναντήσω με την αφορμή αυτής της στήλης. Πρόκειται για το Χρήστο Δασκαλόπουλο. Το Χρήστο συνάντησα το απόγευμα της Κυριακής 25 Σεπτεμβρίου και συζητήσαμε για πάρα πολλά, αλλά εσείς το μόνο που θα πληροφορηθείτε είναι το αντικείμενο μας, η ελληνική σύγχρονη σκηνή. Στη συζήτηση παραβρέθηκε και ο φίλος μου Σπύρος Αλεξόπουλος.


Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ:
- Ποια η άποψη σου για την τωρινή κατάσταση στην ελληνική ροκ σκηνή;
Χ.Δ.: Η ελληνική σκηνή δεν έχει αλλάξει, εγώ έχω αλλάξει όμως. Τα πράγματα είναι διαφορετικά από ότι τα έβλεπα το 1980 ή το 1982. Η ελληνική σκηνή ήταν ανέκαθεν σε άσχημες συνθήκες και παραμένει μόνο που άργησα να το συνειδητοποιήσω, γιατί δεν ήθελα να το πιστέψω. Τα άτομα που αξίζουν να ασχοληθείς μαζί τους είναι πολύ λίγα. Αυτό όμως μου πήρε χρόνια να το καταλάβω και δεν είμαι χαζός! Κάποια στιγμή ερχόταν η μια απογοήτευση πίσω από την άλλη. Όχι μόνο σαν συγκροτήματα, αλλά και σαν άνθρωποι, σαν άτομα, γιατί τους περισσότερους τους γνωρίζω προσωπικά.
- Γιατί ενώ υπάρχουν αξιόλογα σύνολα, λίγα έχουν το κουράγιο να συνεχίσουν;
Χ.Δ.; «Το ελληνικό φιλότιμο». Αυτό τους κάνει και συνεχίζουν. Ισχύει κυρίως για τους Villa 21. Εγώ πάντως ενδιαφέρομαι και για ανθρώπους που «ψάχνουν» τη μουσική τους και είναι απρόβλεπτοι όπως ο Feel των Yell-0-Yell. Ο κυριότερος λόγος είναι η αθλιότητα που υπάρχει στην ελληνική σκηνή, γεγονός για το οποίο τα συγκροτήματα μάλλον δε φταίνε. (Σ.Σ.: Εδώ η συζήτηση εκτροχιάζεται. γεγονός που έγινε άλλωστε πολλές φορές, αλλά αυτό το σημείο σας ενδιαφέρει. Ειπώθηκε αυτό που είχε πει ο Γιάννης Μαλαθρώνας (τον θυμάστε;) ότι τα μέλη των συγκροτημάτων πάνε φαντάροι, γι' αυτό ακριβώς λιγοστά συνεχίζουν. Ο Χρήστος που έχει νέα από τον Μαλαθρώνα, μας είπε ότι είναι επιστήμονας στο Λονδίνο σε μια πολύ μεγάλη εταιρία computers και ότι ασχολείται όσο μπορεί με τη μουσική. Διαβάζει το ΝΜΕ και προχτές είχε δει τη Siouxsie στο Λονδίνο...)

- Ποιες είναι οι προσωπικές σου εκτιμήσεις (αν θέλεις να τις αναφέρεις φυσικά);
Χ.Δ.: Οι Mushrooms είναι το πιο αγαπημένο μου group στην Ελλάδα, ακριβώς γιατί είναι τελείως απρόβλεπτοι και ναι έχουν σκληρύνει τον ήχο τους συνειδητά. Ποτέ δεν έχω ασχοληθεί τόσο πολύ με group όσο με τους Mushrooms αλλά πρέπει να τους κυνηγάς, για να δουλέψουν. Εκτιμώ πολύ τους Yell-0-Yell και τον Feel που πιστεύω ότι είναι ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης που θα μπορούσε να συγκριθεί και με αναγνωρισμένους ξένους κάτω από άλλες προϋποθέσεις. Μου αρέσουν πολύ οι South Of No North, που δεν έχουν βρει εταιρία ακόμα δυστυχώς για το τρίτο τους album (Σ.Σ.: Οι εδώ ανεξάρτητες τι κάνουν;) Μου αρέσουν πολύ, γιατί αυτό που κάνουν το πιστεύουν. Το γνωρίζω επειδή τους ξέρω και αυτούς προσωπικά. Οι Last Drive δεν είναι το καλύτερο ελληνικό group για μένα αλλά ξέρω γιατί είναι το καλύτερο για πολύ κόσμο. Πάντως και αυτοί μου αρέσουν πολύ. Ακόμα, ο δίσκος των Next To Nothing με ενθουσίασε. Οι Villa 21 μου αρέσουν πολύ κυρίως στα lives. Το μειονέκτημα τους είναι ότι δεν είναι απρόβλεπτοι σαν άτομα, γεγονός που με ενδιαφέρει. Το στιλ τους μου αρέσει πολύ και σίγουρα έχουν προοδεύσει πολύ. Οι Τρύπες με ικανοποιούν απόλυτα όχι μόνο σαν ελληνόφωνο group.
Έχουν καταπληκτικό κιθαρίστα και εξαιρετικό τραγουδιστή. Συμπαθώ πολύ και τους No Man's Land. Η τραγουδίστρια τους είναι πάρα πολύ καλή. Οι Libido Blume όπως και οι Blue Light μου αρέσουν κυρίως στο χώρο που κινούνται. Ο Σωκράτης (των Blue Light) είναι ολοκληρωμένος συνθέτης και είναι ικανός να γράφει μελωδίες αριστουργήματα. Είμαι σίγουρος πως, αν οι Blue Light είχαν ελληνικό στίχο θα ήσαν σε μεγάλη εταιρία. Το μεγάλο τους πλεονέκτημα είναι αυτή ακριβώς η «συμβατικότητα» στην εμπορικότητα που διατηρούν. Ο Σωκράτης είναι ο μοναδικός «singer song writer» στη σκηνή που μιλάμε. Ο Σωκράτης είναι αυτό που λέμε, άνθρωπος «εκτός πόλης, εκτός χώρας». Τον εκτιμώ πολύ και σαν μουσικό και σαν άνθρωπο. Αλλά οι Blue Light δεν έχουν φτάσει στο σημείο που θα έπρεπε να έχουν φτάσει και μπορούσαν.
- Ποια η γνώμη σου για τις ελληνικές ανεξάρτητες;
Χ.Δ.: Η Pegasus είναι μεγάλη απάτη! Η Wipe Out δεν ξέρω ακριβώς, πάντως τα συγκροτήματα της δε μου αρέσουν καθόλου. Εξαιρούνται φυσικά οι Next To Nothing και οι Villa 21. Το Δικαίωμα Διάβασης και η Hitch Hyke είναι οι μόνες που δουλεύουν έτσι, όπως θα έπρεπε να δουλεύουν οι ανεξάρτητες στην Ελλάδα. Από τη συλλογή της Wipe Out R. μου αρέσουν και οι Melting Ashes, οι Dream Runners και οι Hip-t-Wah.
- Δε θα έπρεπε η Hitch Hyke να κυκλοφορεί περισσότερα ελληνικά σύνολα;
Χ.Δ.: Όχι, δε θα έπρεπε, γιατί από την αρχή είχε ειπωθεί ότι θα κυκλοφορεί ξένες δισκογραφικές απόπειρες. Οι Last Drive ανήκουν στη Hitch Hyke μόνο εξαιτίας προσωπικής σχέσης τους με τους υπεύθυνους της εταιρίας.
- Σύνολα, όπως οι Last Drive, οι Mushrooms, οι Villa 21, ή οι Yell-O-Yell αναγνωρίζονται στο εξωτερικό και πουλούν ένα «ικανοποιητικό» αριθμό αντιτύπων. Στην Ελλάδα επικρατεί όμως μια τάση σνομπισμού από τους κριτικούς, τα μέσα ενημέρωσης, το μουσικό Τύπο και το κοινό. Ποιος πιστεύεις είναι ο λόγος για αυτό το φαινόμενο;
Χ.Δ.: Αυτό που λες είναι πολύ σωστό. Παράλληλα όμως είναι απλό να το εξηγήσει κανείς. Γενικά στο εξωτερικό οι άνθρωποι που είναι μέσα στα κυκλώματα τα μουσικά είτε είναι εταιρίες, είτε συγκροτήματα, είτε εταιρίες διανομής ή οτιδήποτε τέλος πάντων είναι πιο ανοιχτόμυαλοι από ό,τι είναι οι αντίστοιχοι άνθρωποι στην Ελλάδα. Είναι θέμα μυαλού και fun κιόλας (διασκέδασης δηλαδή). Αυτό είναι όλο.
- Από τα νέα ελληνικά σύνολα ποια βλέπεις να έχουν μέλλον στη μουσική τους;
Χ.Δ.: Νομίζω όπως είναι τα πράγματα στην Ελλάδα σήμερα το μόνο group που έχει μέλλον είναι οι Last Drive. Κανένα άλλο. Γιατί: Γιατί έχουν πάρα πολύ καλό manager.
- Εννοούσα πάντως νέα, άγνωστα groups, Εκτός αν δε θέλεις να πούμε.
Χ.Δ.: Όχι, θέλω να αναφέρουμε. Τουλάχιστον από όσα έχω ακούσει εγώ κανένα! Ίσως αν έβγαινε κάποιο γυναικείο σύνολο, έτσι τετραμελές, που θα τραγουδούσε σωστά στα αγγλικά θα είχε μέλλον πιστεύω. Αν κάποιος έπαιρνε τέσσερις κοπέλες και σχημάτιζε ένα γυναικείο group όπως ο Kim Fowley έφτιαξε τις Runaways, αυτό το σύνολο θα ήταν πιστεύω ενδιαφέρον και ξεχωριστό.
- Πιστεύεις ότι οι ελληνικές ανεξάρτητες δισκογραφικές παραγωγές μειονεκτούν σε σύγκριση με τις ξένες στην ποιότητα της ηχογράφησης και στην τελική πιστότητα ήχου που ακούγεται στο βινύλιο;
Χ.Δ.: Βεβαίως, βεβαίως!... Καταρχάς χρησιμοποιείται βινύλιο χρησιμοποιημένο κατά κύριο λόγο. Second hand (δεύτερο χέρι) που λένε. Οι εταιρίες που «κόβουνε» δίσκους βάζουνε μέσα βινύλιο που έχει ξαναχρησιμοποιηθεί, φυσικό επακόλουθο να υστερούμε απελπιστικά στις συγκρίσεις με τις ξένες παραγωγές.
- Ποιες είναι πιστεύεις οι μελλοντικές άμεσες αξιόλογες δισκογραφικές απόπειρες στον ελληνικό χώρο;
Χ.Δ.: Από το mini LP ή ΕΡ των Villa21 μου άρεσαν πολύ δυο τραγούδια από τα τέσσερα ή πέντε. Αν βγει κάποιος δίσκος που θα «λέει» θα είναι, αν κάνει κάτι ο Feel είτε μόνος του είτε ως Yell-O-Yell που μάλλον βρίσκονται υπό διάλυση και αυτοί. Ακόμα, αν βγει ο δίσκος των Mushrooms όπως φαντάζομαι και με την παραγωγή όπως τη φαντάζομαι, γιατί σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω κάποιον παραγωγό Αμερικάνο (Σ.Σ.: που τελικά ούτε σε εμάς είπε ποιος είναι. Υπομονή...) Ο δίσκος αυτός πιστεύω να είναι ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ.
- Πιστεύεις και εσύ ότι διανύουμε πραγματικά μια περίοδο ύφεσης στη σύγχρονη ελληνική μουσική πραγματικότητα, πλην εξαιρέσεων, και αν ναι ποιες είναι οι αιτίες του φαινομένου;
Χ.Δ.: Η ύφεση ίσχυε πάντα, απλώς εγώ δεν την παραδεχόμουνα, και την παραδέχομαι τα τελευταία δυο χρόνια. Εγώ δε θα το έλεγα ύφεση, θα το έλεγα μιζέρια. Δηλαδή η μιζέρια που εγώ πίστευα ότι δεν είναι μιζέρια ίσχυε, ισχύει και θα ισχύει. Απλώς εγώ δεν είχα τις δυνατότητες να το αντιληφθώ!! Και τώρα είμαι συναισθηματικά δεμένος με τα groups αλλά το υποστηρίζω. Αν αυτή τη στιγμή μου στείλει ένα group μια κασέτα και συγκλονιστώ, μου φαίνεται απίθανο να γίνει αυτό ενώ πριν τέσσερα χρόνια δε θα μου φαινόταν απίθανο, θα ανέβει ξανά πάντως η ψυχολογία μου, η διάθεση μου και το πιστεύω μου για την ελληνική ροκ σκηνή. Γενικά, πάντως δε με ενδιαφέρουν τα συγκροτήματα μόνο μουσικά αλλά εξετάζω και την ανθρώπινη πλευρά των μελών τους και αυτή είναι που με έχει απογοητεύσει περισσότερο από όλα.
(Σ.Σ.: Κάπου εκεί η συζήτηση εκτροχιάζεται για τα καλά. Το αντικείμενο μας, το μόνο που δεν ήταν σε αυτά που μετά συζητούσαμε ήταν το ελληνικό ροκ. Συνεπώς, τα υπόλοιπα δε θα σας ενδιαφέρουν. Πάντως πιστεύω ότι όσα ανέφερε ο Χρήστος ήταν περιεκτικά και αντικατοπτρίζουν πλήρως την ελληνική ροκ πραγματικότητα. Όσο για τις υποκειμενικές κρίσεις παραμένουν υποκειμενικές κρίσεις του καθενός μας). Στο επόμενο τεύχος - εκτός απρόοπτου - θα έχουμε τον Κώστα Ποθουλάκη και ίσως και άλλα μέλη των Villa 21.